Mister Magister

Po czarnym poniedziałku 15 września 2008 r. na amerykańskich i światowych giełdach przychodzi czas zastanowienia. Zbiegło się to w czasie z kryzysem kilku tanich linii lotniczych. Ich kłopoty wynikają ze wzrostu cen ropy, a przez to kosztów paliwa lotniczego. Mimo, że cena paliwa spadła do  poziomu 91 $ za baryłkę, i najbliższy poważny poziom oporu to 85 $ za baryłkę.

To zaległe koszty, pozbawiły firmy paliwo-zależne płynności finansowej. Akurat branża lotnicza padła pierwsza gdyż była na pierwszej linii frontu. Ze względu na prowadzoną strategię w kształtowaniu kapitału obrotowego. Która wynika ze strategii tych firm: „Ciąć koszty, ciąć koszty i ciąć koszty.”
Strajki firm transportu lądowego które przetoczyły się przez Europę miały taką samą genezę. Z tą różnicą, że firmy transportowe stanowią jako masa moc sprawczą podobną do związków zawodowych. I „mogą” coś wywalczyć. Natomiast żaden dyrektor generalny czy inny właściciel firmy lotniczej nie przyjdzie ani lobbować ani strajkować pod budynek Euro Parlamentu. Jego metodą jest bankructwo.
Genezę wzrostu cen ropy przedstawiłem we wpisie Śmierć Dolara,  ale nie można obwiniać za dewaluację dolara tylko imperialnych popędów USA.
Wymyśliłem teorię ekonomi  pozytywnej wyjaśniającą przyczyny światowego kryzysu finansowego, jednocześnie  jak na ekonomistę przystało mam teorię normatywną, która może wskazywać lekarstwo na ten kryzys. Abyście dobrze zrozumieli co mam na myśli, przedstawię najpierw co wymyślił na temat autodestrukcyjnego charakteru gospodarki kapitalistycznej Karol Marks.

O tuż według Marksa, kapitalizm ma zaimplementowany mechanizm autodestrukcji. Konkurencja wymusza obniżenie kosztów produkcji. Zmniejszanie kosztów produkcji wymaga zwiększenia skali produkcji przy jednoczesnym zwiększeniu mechanizacji i zmniejszeniu zatrudnienia. Taki mechanizm spowoduje, że płace proletariatu dążą do minimum, co wywoła bunty społeczeństwa i w akcie rewolucji wprowadzi świat w erę komunizmu tudzież socjalizmu. Dziś wiemy, że się mylił (choć nie zupełnie), zresztą nie widział lub nie chciał widzieć mechanizmu auto destrukcji w gospodarce socjalistycznej – inflacji.
Gdy kapitalizm „oddala” bogactwo przez zmniejszenie dochodów. Tak socjalizm „oddala” ludzi od bogactwa przez wzrost cen… na jedno wychodzi.
Dążenie do obniżenia kosztów – obniżenia cen, jest jednym z podstawowych motorów światowej gospodarki kapitalistycznej gdyż chroni świat przed globalną inflacją. Dobrze pamiętam co napisałem w „Śmierć Dolara”. I sądzę, iż FED i Bilderberg Group. Świadomie wykorzystuje ten mechanizm do własnych celów.
Część pozytywna:
Obniżanie cen produktów powoduje podnoszenie się standardu życia społeczeństwa. Gdyż coraz więcej ludzi stać na coraz nowsze produkty. Pozostaje jeszcze jeden problem rozwarstwienia społecznego którego ani jeden ani drugi system nie może pokonać. I kapitalizm i socjalizm powoduje rozwarstwienie i oddalenie bogatych od biednych. Z tą jeszcze różnicą, że biedni nie chcą pozbyć się bogatej kasty społecznej. Chcą do niej dołączyć za wszelką cenę.
Ale jak to się ma do mojej teorii kryzysu?
Biedni w USA żyli i nadal żyją zgodnie z filozofią „Buy today pay tomorrow„. Co jest syntezą dążenia do bogactwa i życia ponad stan. Kapitalizm nie znosi próżni. I znaleźli się ludzie i instytucje które chciały zarobić na tych „biedakach” oferując im Subprime loan, w Polsce zbliżone działanie prowadzi np. firma Provident. Subprime to bardzo ryzykowne kredyty dla ludzi o złej historii kredytowej. A jak każdy ekonomista wie im większe ryzyko tym większy zysk.
Kiedy jednak amerykańscy bankowcy, których obwiniam za kryzys mieli za dobrze, to w pogoni szczurów stali się pazerni. I pchali łapska w coraz bardziej ryzykowne papierzyska, mając nadzieję na wygraną w wyścigu. Karą za to był upadek największych banków amerykańskich np. Lehman Brothers, Morgan Stanley. Straty sięgające setek miliardów dolarów znikających z nadmuchanej i przewartościowanej giełdy amerykańskiej i innych giełd światowych.
A teraz część normatywna:
Gdy niesforny bachor żre masę cukierków to przypłaci swą pazerność próchnicą. Gdy nieodpowiedzialni bankowcy robią się pazerni to za ich grzechy płaci cały świat. Należało tych niesfornych PIERDOLNĄĆ mocno po łapach. A nie podawać jeszcze kasę na rynek. Trzeba było podnieść koszt pieniądza a przez to utrudnić zakupy ryzykownych papierów (przydał by im się Balcerowicz). W zamian tego FED obniżył stopy w październiku ubiegłego roku po małej aferze z liczbą bezrobotnych. I dał kilka miliardów $ na otarcie nosa i na nowe zakupy… nic tylko kupić tonę cukierków… należało z chłodzić gospodarkę, kiedy było by to mało kosztowne i w miarę krótko trwałe. Teraz będzie już tylko gorzej…
Uważam, że FED wpadł w pułapkę. Padną kolejne banki i linie lotnicze a FED będzie dalej obniżać stopy by „ratować” rynek. Nie może podnieść stóp procentowych bo zwiększając koszt pieniądza spowoduje dalsze spadki na giełdzie. (Mniej pieniądza w obiegu, mniej chętnych do kupowania). Dalej obniżyć też nie bardzo może, teraz wynoszą 2.1% bo wywoła inflację… Znowu wzrośnie cena paliwa i znowu przez wzrost kosztów zaczną padać amerykańskie firmy, i wzrośnie bezrobocie… istne martwe koło.

Moje gratulacje dla pazernego Bena Bernanke (poch. żyd.) – Prezesa FED.
A co by się stało gdyby Ben zachował się jak należy. Jak surowy nadzorca a nie jak głupi pastuch który pcha swoje owce do wilków bo tam w lesie najlepsza trawa? Gdyby ochłodził gospodarkę tak jak Balcerowicz w Polsce? I uratował światową gospodarkę przed grypą aplikując szczepionkę.

A no jasne spalili by go na stosie, jak w Polsce Balcerowicza. Wrzeszczeli by, że niepotrzebnie dali się pokłóć igłą i zaszczpić.

Minione tygodnie przyprawiają mnie o zawrót głowy. Od obrony nie minęło wiele czasu. Chodziła mi po głowie myśl „pasożycie do roboty”. Wiec postanowiłem 9 czerwca przejść się do PUP i zaktualizować swoje dane. Zgadnie z moimi oczekiwaniami chcieli potwierdzenia, wiec zadzwoniłem do dziekanatu z zapytaniem kiedy to raczą rozdać dyplomy. Ku mojemu zaskoczeniu (spodziewałem się września-października) usłyszałem, że rozdanie jest w czwartek 19 czerwca. Uradowany wróciłem do domu, ugadałem się na wyjazd na środę by móc załatwić formalność.

Z samego rana w poniedziałek 16 czerwca, dostaję telefon od mojego niedoszłego klienta, mojej byłej niedoszłej firmy. Z zapytaniem czy nie znam kogoś kto robi strony internetowe. Wiedziałem, że gość jest z Trójmiasta i nie zastanawiając się długo  zaproponowałem siebie, bo i tak przymierzałem się wyjechać do Gdańska. Teraz nadarzyła się okazja do upieczenia 2 pieczeni przy jednym ogniu. Oczywiście padło zapytanie o cenę, a ja szczerze niezorientowany w cenach powiedziałem 300zł. On się zgodził i  zaproponował bym przyjechał we wtorek. Dwa telefonu potem byłem już umówiony na 17-stą dnia następnego, 400km dalej.

Szybka organizacja i 18 czerwca byłem w trasie do Gdańska. Jak to zwykle musiałem się pobujać w autokarze i wyciągnąć laptopa by sprawdzić pocztę   Dostałem e-mail…  Pierwsza odpowiedz w sprawie pracy skierowana bezpośrednio do mojej osoby, przyszła do mnie w trakcie podróży. Nie zastanawiałem się długo i nasmarowałem e-mail z odpowiedzą, że nie mogę przyjechać na rozmowę kwalifikacyjną bo mam rozdanie dyplomów i bla bla bla… że najwcześniej w piątek… i w ogóle z myślą, że nic z tego nie będzie.

Dojechałem do Gdańska o 16:40, zostawiłem toboły, pojechałem na spotkanie. Wziąłem materiały, trochę  pogadałem i wróciłem do „domu”. Mało co mnie tak wnerwiało, jak robota strony internetowej www.janis-shipservice.pl na czas. Dostałem od właściciel (spoko kolesie) szablon, zapewne nawet nie zdawali sobie sprawy, że szablon ten zawierał arkusz CSS. Nieskomplikowany ale całkiem dobrze pomyślany jedno kolumnowy szablon. Zamiast robić od nowa stare badziewie w tabelkach postanowiłem wykorzystać ten właśnie szablon. Właściwie jako samą strukturę strony + arkusz stylu kaskadowego. Siedziałem do 1 w nocy, wstałem rano o 7 i ruszyłem do dalszej pracy.

Ale najpierw odebrałem pocztę… tam taki ładny kwiatek, zaproszenie na rozmowę w piątek o 9.30 w Warszawie. A już spisałem ich na straty. Czy się wyrobię? Na szczęście był autobus odjeżdżający o 22.15 z Gdańska do Warszawy na 4.30…tak powstał nowy złowieszczy plan

Praca nad stroną nie była już kłopotliwa. Może lekko nudna. Rankiem do godziny 10 zrobiłem prawie ostateczną wersję. Pojechałem do nich do biura, wypiłem kawkę, odbyłem konsultacje autorską. I zarobiłem 400zł zamiast planowanych 300zł.

Pewnie powiecie „looser” za 400zł zrobił stronę. No cóż, mój poprzednik złożył ofertę 1500zł i oczywiście nic nie zarobił. A jak miałem kasę na niespodziewaną wyprawę do Warszawy. A zleceniodawcy byli na tyle mili, że podwieźli mnie na dworzec. Około 14:30 zostawiłem torbę i plecak z laptopem w skrytce na dworcu, zanim skrytka zaczęła odliczać wyjąłem plecak ze skrytki bo jego przechowywanie naruszało regulamin skrytki… a to pech…

Wpłaciłem kasę do banku i pojechałem do Politechniki. Ugadałem się z szatniarkami by użyczyły mi togi po ceremonii, na sesję zdjęciową.

Ceremonia zaczęła się wielką wpadką, delikatnie bylem WKURWIONY, bo nie zagrali Cantamus – Gaude Mater Polonia. Coś im odmówiło posłuszeństwa. Przemowa dziekana była całkiem do rzeczy, natomiast prodziekan pojechał ostro. Odniósł się do ostatniego najazdu policji na politechniczne akademiki. „Może to nie takie złe, że ci policjanci zetkną się ze studentami, może się nawrócą i przyjdą studiować na PG” czym wywołał śmiech na sali

Po pogaduszkach rozpoczęło się wręczenie, dyplomów. I ku mojemu zaskoczeniu puścili

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

. To była chwila na którą czekałem 5 lat! I była idealnie taka sama jak ją sobie przez te 3 lata wyobrażałem.

Chwytałem każdą sekundę, każdą nutkę i słowo tej piosenki. Nigdy nie zapomnę tej chwili. Życzę każdemu człowiekowi, każdej istocie we wszechświecie, by było jej dane odczuć tą dumę, pasję i powagę chwili jaką wtedy czułem.

Po ceremonii popędziłem by zrobić fotkę u fotografa. Jak na złość, żaden nie robił zdjęć studyjnych. Dopiero na 6 minut przed zamknięciem trafiłem do 4 salonu w którym robili takowe zdjęcia. Ciach ciach i była fotka, chyba najdroższa w jaką kiedykolwiek zrobiłem. Taksówką pojechałem pod Politechnikę Gdańską. Oddałem togę i (chyba) po raz odstani przekroczyłem jej próg.

Zgodnie z planem o 22.15 wyjechałem z Gdańska do Warszawy. O 4.35 rano bylem na dworcu zachodnim w Warszawie.  Trochę zagubiony, nie wiedziałem w którą stronę jest centrum bo nawet Pałacu Kultury nie było stamtąd widać. Wyjąłem komórę odpaliłem www.google.com/gmm i już wiedziałem co i jak. U Gamblera byłem o 5:20 20 czerwca. Ogarnąłem się i poszedłem spać. Wstałem o 7.00 i pojechałem na umówione miejsce. Rozmowa była zadziwiająco lajtowa. Wręcz zdziwiłem się czemu tak mało chcą o mnie wiedzieć. Bardziej opisywał mi swoja firmę niż chciał moich odpowiedzi. Oczywiście zapytał się ile chcę zarabiać, powiedziałem mu OCENZUROWANO. Ale to i tak było znacznie mniej niż ich oferta .

Jeśli chodzi o płace… to jest to temat TABU i choć niektórzy wiedzą co nieco, na blogu nie napiszę ile. Powiedzieli, że oddzwonią, oczywiście byłem tak podniecony kwotą, że wypaplałem się co niektórym Wróciłem do domu i czekałem na opowiedz, cicho licząc na telefon. I… zadzwonił jakiś inny koleś z Warszawy, zaprosił na rozmowę kwalifikacyjną. Przezornie powiedziałem, że nie interesują mnie zarobki poniżej kwoty OCENZUROWANO zł netto – nie oddzwonił.

Ale jeszcze tego samego dnia, dzwoni Ł. N. „Witam! Panie MrMgr zaakceptowaliśmy Pana kandydaturę, zapraszamy do Warszawy na szkolenia. Oczywiście gębę miałem szerzej roześmianą niż emotikon .

Dziś był 2 dzień szkoleń i jednocześnie 1 dzień pracy. Trochę nudne to dzwonienie. Ale jak dostanę wypłatę to zacznę inaczej do tego podchodzić.

Jutro podpisuję umowę…

Niespodziewanie już dziś za 4 godziny muszę wstać i szykować się do wyjazdu. W czwartek mam upragnione rozdanie dyplomów magisterskich na Politechnice Gdańskiej.

A wyjeżdżam już dziś, gdyż nadażyła się okazja do zarobienia paru groszy. Nie wiem czy 300zł to dużo czy malo za taką stronę. Po przerobieniu teama do WordPressa, statyczna strona w HTML’u wydaje mi się dziecinną igraszką.

Witam ponownie po okresie testowym.

30 maja 2008 roku zostałem Magistrem. Od dziś oficjalnie rusza blog. Będę regularnie publikował swoje spostrzeżenia i poglądy na interesujące tematy. Rzyczę miłej lektury – Mister Magister.